Mikroplastikler Uzak Pasifik Balıklarında

Yeni bir analiz, mikroplastikler ile kirlenmenin Pasifik’in en uzak kıyı sularına kadar ulaştığını gösteriyor. PLOS One’da yayımlanan çalışmaya göre Fiji, Tonga, Tuvalu ve Vanuatu çevresinden yakalanan balıkların yaklaşık üçte birinde mikroplastik parçacıkları tespit edildi; Fiji’de oran belirgin biçimde daha yüksek.

Pasifik Okyanusu’nun “uzak ve izole” kabul edilen adalarında bile plastik kirliliği gıda ağına sızmış durumda. PLOS One’da 28 Ocak 2026’da yayımlanan araştırma, Pasifik Ada Ülkeleri ve Toprakları’nda kıyıya yakın yaşayan balıkların yaklaşık üçte birinin mikroplastik taşıdığını bildiriyor. Çalışmaya Chicago Üniversitesi değil, University of the South Pacific’ten Jasha Dehm liderlik etti.

Bilim insanları, Fiji, Tonga, Tuvalu ve Vanuatu çevresindeki balıkçılık topluluklarının yakaladığı 878 balığı (toplam 138 tür) kapsayan kayıtları analiz etti. Genel tablo “her üç balıktan birinde en az bir mikroplastik parçası” yönünde olsa da ülkeler arasında büyük farklar var.

Mikroplastikler nerede daha çok?

En çarpıcı sonuç Fiji’den geldi: örneklenen balıkların yaklaşık %75’inde mikroplastik bulundu. Buna karşın Vanuatu’da bu oran yaklaşık %5 seviyesinde kaldı. Araştırmacılar, Fiji’de balık başına düşen plastik miktarının düşük olmasına rağmen, “yakalanan balıkların önemli bir bölümünde izine rastlanmasının” yaygın maruziyete işaret ettiğini belirtiyor.

Ekip ayrıca hangi balıkların daha fazla risk altında olduğunu anlamak için türlerin ekolojik özelliklerini inceledi. Resiflerle ilişkili ve dipte yaşayan balıkların mikroplastik içerme olasılığı daha yüksekti. Omurgasızlarla beslenen, dipte yem arayan ya da pusu kurarak avlanan türlerde de kontaminasyon oranları görece arttı. Bu durum, mikroplastik maruziyetinin balığın yaşadığı habitat ve beslenme biçimiyle yakından ilişkili olabileceğini düşündürüyor.

Araştırma, Pasifik’te balığa dayalı beslenmenin yaygın olduğu kıyı toplulukları açısından “gıda güvenliği” tartışmalarını da büyütüyor. Yazarlar, ülkeler arasındaki farkların atık ve su yönetimi kapasitesi, kıyı gelişimi ve nüfus yoğunluğu gibi etkenlerle bağlantılı olabileceğini; bu nedenle yerel veriye dayalı politikaların ve uluslararası plastik düzenlemelerinin önem kazandığını vurguluyor.

Kaynaklar ve Bağlantılar:

• ScienceDaily kaynak sayfası: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/02/260203020202.htm
• PLOS One (DOI): https://doi.org/10.1371/journal.pone.0339852